Handbagage kruidenzakje nasi Dutch: Reiservaringen en culinaire ontdekkingen

Reis naar Santorini: Van Schiphol naar Oia

Om kwart voor acht ’s avonds namen we de taxi naar Station Sittard. Ondanks alle waarschuwingen werd dit onze vlotste treinreis naar Schiphol tot nog toe. We wilden eigenlijk met de auto gaan, maar we hadden te maken met een leeglopende band. Dat risico wilden we niet lopen. Daarom kozen we voor een lange nacht op Schiphol. Tot 1 uur ’s nachts was de bar open en hebben we wat kunnen drinken. Daarna hebben we wat rondgezworven en een bankje gevonden. Daar konden we tot 4 uur wat hazeslaapjes doen. En nu begint de vakantie dan echt.

Met Transavia vlogen we, via een tussenstop op Mykonos, naar Santorini. Het vliegveld is superklein, dus geen douane en alles verliep heerlijk vlot. Met een taxi, voor 30 Euro, reden we naar ons appartement; villa Agnadi. Een leuk complex op 1 kilometer van Oia. Ons appartement is klein, maar de ruimte is voldoende en we hebben er een terras met een zitje bij. Prima voor 6 dagen Santorini. Het bed is klein en hard.

Panoramisch uitzicht op de caldera van Santorini met de witte huisjes van Oia.

Verkenning van Oia en culinaire hoogstandjes

’s Middags zijn we te voet richting Oia (spreek uit al IA!) gelopen. Bij restaurant Moua hebben we onze eerste Griekse lunch genuttigd. Auberginesalade, inktvisringen, Mousaka en een souvlaki. Jammie, erg lekker.

Verder naar Oia. Een schitterend, idyllisch en erg schilderachtig dorpje langs de Caldera. De Caldera noemt men de rand om de vulkaan hier heen; de kraterwand als het ware. Je kijkt hier echt je ogen uit. Zowel in het stadje, naar alle restaurantjes, barretjes, kunstgalerieën en winkeltjes, als naar het natuurschoon. De rotswanden, het water en de vulkaan en dan met name het uitzicht.

’s Avonds zaten we lekker een borrel te drinken in een restaurant, toen het begon te regenen. Daar hadden we niet op gerekend. Het bleef regenen, dus hebben we daar ook maar een salade tonijn besteld. Toen het droog werd, zijn we terug naar het appartement gelopen.

Wandeling langs de Caldera: Van Fira naar Oia

Lekker uitgeslapen en daarna relaxed ontbeten op het dakterras. Een sober ontbijt, maar bijna alles is te krijgen. We gaan vandaag een aanbevolen wandeling langs de Caldera maken, van Fira naar Oia.

Met de lokale bus zijn we naar Fira gegaan; 1,60 Euro per persoon. Fira is de hoofdstad van Santorini en al even schilderachtig als Oia. Van het busstation zijn we naar de kabelbaan gelopen. Daar hebben we op een terras, met een schitterend uitzicht, een cappuccino gedronken. Nog even door het stadje gelopen en daarna de 578 treden naar beneden gedaan, naar de oude haven.

Trap met ezels in de oude haven van Santorini.

Onderweg kom je toeristen op ezels tegen. Best veel, want hier leggen enorme cruiseschepen aan. De capaciteit van die 2 van vandaag is 7.000 mensen in totaal. Gedurende de afdaling kun je genieten van schitterende vergezichten. Op het einde stonden alle ezels op het laatste stukje te wachten. Bijna geen doorkomen aan. John ging toch als eerste er doorheen en werd door 1 van de ezels in zijn rug gebeten. Nu weten we waarom er zoveel ezels gemuilkorfd ertussen staan.

Beneden in de haven was het een drukte van belang. De beide cruiseschepen werden uitgeladen. Wij dronken er wat in een barretje. Daarna gingen we met de Oostenrijkse kabelbaan omhoog. Eerst een half uur in de rij gestaan door de drukte. De rit naar boven duurde 3 minuten. Boven hebben we eerst een restaurant gezocht om te lunchen. Niet het gewenste restaurant, maar allez. Sardientjes en 2 frisse salades gegeten.

Uitzicht op de baai van Santorini met cruiseschepen.

Pittige wandeling en zonsondergang bij Oia

Op zoek naar de wandelroute kwamen we een vrachtwagen met water tegen die in een sinkhole was gezakt. Het water liep eruit en het zag er niet naar uit dat dit euvel snel zou worden opgelost. Even verder zijn we gestart met de wandeling. Deze staat te boek als gemakkelijk, maar door de warmte en de lavapaden op het laatst, werd deze door ons toch als zeer pittig ervaren. Het is wel een absolute aanrader. Vanwege de prachtige vergezichten, je bent altijd op de Caldera, maar ook vanwege de prachtige huizen en hotels langs deze route. Allemaal vanuit de rotsen gebouwd. Stuk voor stuk kunstwerkjes. En niet te vergeten de karakteristieke kerkjes en kloosters met hun witte en blauwe koepeltjes en de opvallende klokkentorentjes.

Flink vermoeid kwamen we na 3,5 uur wandelen, en een drankje onderweg, aan bij het kerkje vlakbij ons appartement. Het was een prachtige plek om een mooie zonsondergang mee te pikken. Een prachtig vergezicht met Oia op de achtergrond. Daarna een verkwikkende douche genomen. Op eieren lopend naar Oia voor het diner. In een Griekse taverne hebben we heerlijke Tzatsiki (toch veel frisser als bij ons), gegrilde scampies en lamskoteletjes gegeten. Lekker en niet duur. Voor de terugweg hebben we er toch maar voor gekozen om de bus te nemen vanaf het busstation. We waren te moe om nog een wandeling te doen.

Auto huren en de zuidkust van Santorini verkennen

Om half negen opgestaan en weer lekker buiten kunnen ontbijten. Het is weer een heerlijk temperatuurtje. Vandaag huren we een auto voor 2 dagen. Na meer dan een uur kwam Dimitri uit Fira ons de auto afleveren. Een Chevrolet Matiz. Groter moet je ze hier niet nemen, want dan pas je niet meer langs de bussen. Het kostte slechts 38 Euro per dag en een reisverzekering erbij, all risk, voor 9 Euro per dag. We hoefden geen borg te betalen. Het rode vehikel stond op de parkeerplaats waar we een aparte sleutel voor het openen van de slagboom hebben. Recht voor ons appartementencomplex.

We hebben eerst Dimitri in Fira afgezet. Wel spannend met al die bochten en de steil oplopende wegen. Hierna zijn wij verder gereden naar Perissa; naar het strand. Een enorm strand in het zuid-oosten van het eiland, wat zich uitstrekt over de halve zuidkust. Met natuurlijk zwart lavazand op het strand. Lekker warm en door al deze zon ook heel heet aan de blote voeten. Je krijgt een parasol en bedjes, maar dan moet je wel wat bestellen bij de bijbehorende bar of restaurant. Elke bar bezit hier een stukje strand. Zonder bedje en parasol is het openbaar. Wij hebben 2 cappucino’s en een cola besteld voor 8 Euro. De eveneens bestelde pizza hebben we nooit gezien. Het was fris, maar eenmaal gewend best lekker. John heeft wat gesnorkeld en een paar visjes gezien.

Zwart lavastrand van Perissa op Santorini.

Italiaanse lunch en rit langs de oostkust

We zijn met de auto een restaurant gaan zoeken. Rond half 4 kwamen we aan bij een Italiaans (!) visrestaurant waar we zijn gaan lunchen. Lekkere zwaardvis, mosselen, scampi’s en octopus gegeten. Daarbij een lekkere salade, brood en een halve liter wijn. En dat alles voor 15 Euro per persoon. En na afloop kregen we ook nog een Raki van het huis. Deze was wel erg smerig.

Op de terugweg zijn we langs de oostkust, welke wat lager ligt, gereden. Ook hier is het heel erg mooi met vele strandjes, lage rotsen en ruige golven. Ieder aspect op dit eiland heeft wel het een en ander te bieden. Om half zeven waren we terug bij ons appartement voor een lekkere douche.

Diner in Oia en verjaardagsvieringen

Daarna zijn we te voet naar Oia gegaan. We hebben een leuk restaurant gevonden; Thalamis. Een Griekse taverne waar je redelijke porties krijgt, maar overheerlijk. We hebben brood met olijvenpasta, gebakken garnalen en Griekse gehaktballetjes gehad. Allemaal even lekker.

Pietje jarig; de eerste keer dat we op vakantie zijn met zijn verjaardag. We hebben hem na het ontbijt gebeld en nog wat voor hem gezongen.

Verkenning van het zuiden: Red Beach en de vuurtoren

Vandaag zijn we met de auto naar het uiterste zuiden gereden. Eerst naar de prehistorische opgravingen, maar deze waren helaas dicht i.v.m. stakingen. Dus verder gereden naar Red Beach. Dit is een baai die wordt omsloten door wanden van rode lavasteen. Mooi maar aardig wild. De mensen die er zwommen, deden dat vanaf hun boot.

Hierna zijn we verder gereden naar het uiterste zuid-west-puntje van het eiland. Daar staat ook een lighthouse. Een oude vuurtoren tussen de rotsen met een erg kleine parkeerplaats. Hier had je weer prachtige vergezichten en je kunt het eiland hier mooi zien vanaf de Caldera zijde.

Rode rotsen en de baai van Red Beach op Santorini.

Kamari, Oud-Thira en de wandelroute naar Fira

’s Middags zijn we naar Kamari gereden; dé badplaats van Santorini. En dat zie je meteen. Eerst nog geprobeerd om bij Oud-Thira te komen, ook een plek waar opgravingen zijn gedaan, maar ook hier was men aan het staken. Bij Irini een Griekse koffie gedronken. Sterk maar lekker. Je moet hem alleen niet helemaal leeg drinken.

Hierna hebben we heerlijk geluncht bij Taverne Saliveros. Heerlijke inktvisringen en Tzatziki met brood erbij. Daarna zijn we op het strand gaan liggen en hebben we af en toe gezwommen en gesnorkeld. Er is niet veel te zien onder water, maar het is toch wel leuk om te doen en af en toe zag je een visje of zelfs een school hele kleine visjes. In de namiddag zijn we terug gereden naar Oia. Af en toe zijn we nog eens gestopt bij een aantal van de vele prachtige vergezichten. Heerlijk genieten.

Zonsondergang bij het kasteel en diner in Oia

Na een verfrissende douche zijn we eerst met de auto naar het kasteel gereden voor de zonsondergang. Het was er superdruk, dus hebben we een alternatieve plek gezocht. Vlak voordat de zon achter de zee zou ondergaan, dreef er een wolk voor. We hebben de auto teruggebracht naar ons appartement en zijn weer naar het stadje gewandeld voor het diner. We zijn weer naar taverne Thalamis geweest. Nu aten we gebakken Feta, kaaskroketjes, een oud-Grieks biefstuk gerecht en een souvlaki-spies. Allemaal weer erg lekker; vonden de poezen ook.

Boottocht naar de vulkaan en hotsprings

Vera jarig. Ook de eerste keer dat we op haar verjaardag op reis zijn. Na het ontbijt zijn we een boottocht gaan maken. Om half tien werden we opgepikt door een busje wat ons naar de haven bracht. Onze Schoener kwam eraan en alle inzittenden mochten erop. Eerst nog een stop bij Fira waar we nog een aantal andere gasten op gingen pikken. Daarna voeren we naar de vulkaan. Met een gids zijn we naar de top gewandeld. Een pittige wandeling op deze warme dag. Het ontstaan van Santorini werd ons hier uitgelegd. Eigenlijk is het hele eiland één grote actieve vulkaan. Dit kleine vulkaaneiland waar we nu stonden is pas recent omhoog gekomen. Het landschap hier is heel onwerkelijk met al die lavarotsen en blokken en kiezel.

Vulkaan van Santorini met lavavelden.

Daarna verder gevaren naar een nabij gelegen eiland waar een hotspring is. Het water in de baai is daar groen en kleurt bij de hotspring zelfs rood. Dit komt door de oxydatie. We zijn vanaf de boot in het water gesprongen en naar de hotspring toe gezwommen. De spring zelf is iets warmer dan het zeewater, maar zeker niet hot. Het schijnt wel helend te werken, dus kom op, dat hebben we mooi meegenomen.

Thirassia en verjaardagslunch

Verder met de boot naar Thirassia. Een eiland wat eigenlijk de noord-westzijde van de vulkaan zelf is. Het water hier, er tussen in, vult dus de hele krater. Op Thirassia hebben we lekker geluncht bij Captain John. Hij werd aanbevolen door de gids. Er was wel zelfbediening. Vera nam een gevulde Aubergine en John een Souvlaki. En natuurlijk een karaf witte wijn voor deze verjaardagslunch. Om half vier waren we terug naar Oia. Met de bus werden we terug gebracht naar ons appartement, waar we een siësta hebben gehouden. Daarna een verkwikkende douche.

Laatste dag op Santorini: Imerovigli, Fira en afscheid

We hebben alvast een taxi voor zondag geregeld voor de start van de reis naar Athene. ’s Avonds zijn we naar het stadje gegaan en hebben we ons wederom verbaasd over de enorme drukte bij de zonsondergang. Er werd ook nog een model gefotografeerd op de muren van het kasteel. Tja, het is hier dan ook een echt geweldige fotogenieke plek. We zijn wat gaan drinken bij een superleuk cafeetje. Daarna op naar het verjaardagsdiner op een terrasje bovenop de Caldera. Feta en Guyerekaas vooraf; lam en gegrilde scampies als hoofdgerecht en Baklava en ijs na. Smullen en dan zo’n uitzicht en livemuziek. Met de taxi zijn we terug naar ons appartement gebracht.

De tijd vliegt alweer. Alweer onze laatste dag op Santorini. Na het ontbijt zijn we met de bus naar Imerovigli gegaan. Op een rots staat hier het meest beroemde kapelletje. Het was nog een aardige wandeling erheen en we waren blij dat we hem zo vroeg deden. Langs klinkende dieptes klauterden we naar de kapel, die zich aan de zeezijde om de rots bevond. Het uitzicht bij de kapel was fascinerend. Uiteraard hebben we er veel mooie foto’s genomen. Daarna terug geklauterd en verder op het gemak naar Fira gelopen. Onderweg nog een cappuccino op een terras gescoord.

In Fira hebben we wat gewinkeld en geluncht. Toen hadden we het plan om van Fira naar Oia te varen om zo de haven van Fira nog eens te zien. Het was teringdruk bij de kabelbaan naar beneden, dus besloten we om maar naar beneden te lopen. Weer langs de ezels en de muilezels; deze keer zonder gebeten te worden. Onder aangekomen, kregen we te horen dat er alleen ’s ochtends boten varen naar Oia; shit. Met de kabelbaan weer terug naar boven. Daarna een heerlijke Griekse frozen yoghurt gepakt met aardbeien en kiwi. Erg lekker. Het doet aan softijs met een smaakje denken. Met de bus zijn we terug gegaan naar Agnadi. Even lekker gedoucht en weer op naar Oia. We hebben nog even getwijfeld om naar de haven af te dalen, maar daar waren we toch te moe voor. En de kans dat daar een taxi zou zijn, was erg klein. Dus zijn we het op een drinken gaan zetten. Daarna een beschilderde plank als souvenir gekocht. En als afsluiting bij onze vrienden van Thalami gaan eten. Deze keer brood met olijfpasta en gevulde olijfbladeren vooraf. Als hoofdgerecht had Vera Beef met rijst en John gegrilde mosselen. Met een overvolle bus zijn we daarna naar ons appartement gegaan.

Reis naar Athene: Veerboot en aankomst

Om 5 uur opgestaan en de tassen gepakt. Tegen zessen was de taxi er om ons naar de haven te brengen. Eerst nog 2 Grieken opgepikt en daarna volle gas naar de haven. Niet die van Oia, maar de centrale haven van Santorini bij Fira. Eerst nog de tickets ophalen bij het kantoor van Eurostar. Daarna gingen we aan boord van de enorme veerboot; de Euro Star Paros. Eerst inchecken en daarna met roltrappen (!) naar boven. De tassen konden in de opslagruimte en wij mochten verder naar boven. We hadden luxe air seats in een apart compartiment. Op de boot was een winkel, een info-balie, 2 restaurants en een businessclass gedeelte. Erg ruim allemaal. Eerst hebben we een ontbijt geregeld. Om 7 uur vertrok de veerboot. Onderweg maakten we nog tussenstops op Naxos en Paros. We hebben ook nog een cheeseburger met frietjes genomen als vroege lunch. Om kwart voor drie kwamen we aan in de haven van Piraeus. Een lekkere overtocht, zeker dankzij de stoelen die we hadden gereserveerd.

Veerboot Euro Star Paros in de haven van Piraeus.

Verkenning van Athene: Akropolis en Plaka

De weg naar de metro was gemakkelijk te vinden. Gewoon meeschuifelen met de grote massa voetgangers. Dankzij het boekje van de bieb wisten we dat we 2 kaartjes van 1,5 uur nodig hadden (1,40 Euro per stuk). Inchecken, instappen en 7 haltes verder uitstappen in Monastiraki station. Buiten aangekomen zagen we de Akropolis al; wat geweldig. En ook een plattegrond. Binnen een kwartier waren we in hotel Hermes. Lekker met een goede voorbereiding in zo’n enorme stad als Athene.

We hebben eerst lekker gedoucht en daarna zijn we op verkenning uitgegaan. Het is een super levendige stad die enorm veel oudheid uitstraalt. Mooie statige gebouwen en veel opgravingen. De kathedraal van Athene staat helaas in de steigers en dat zal zo te zien ook nog een hele tijd duren. Lekker door de wijk Plaka en Monastiraki geslenterd, met altijd de Akropolis overheersend boven ons aanwezig. Super levendig en het hele stadsleven lijkt zich in deze wijk af te spelen.

Uitzicht op de Akropolis van Athene.

tags: #handbagage #kruidenzakje #nasi